Tayu ye'l so segundu llibru n'asturianu depués de Magaya. Pensáu como la siguiente posa nuna obra sele y firme que busca remirar l'Asturies na que se cría, compónse a camín ente la poesía y l'ensayu. Nesti casu detenémonos na mina como casa y mitu familiar; nel tayu (y la so polisemia) como llugar d'orixe. L'autor conxuga nél dellos paisaxes identitarios: lo familiar, lo político, lo emocional, lo antropolóxico o lo psicoanalítico, consiguiendo traer a xuiciu los mitos propios y evocar un paisaxe únicu ente lo realista y lo simbólico. Con un resultáu d'una fuercia y una honestidá ablucante, l'autor sigue na construcción d'un universu propiu y singular onde lo personal ye voz de lo comunitario, llogrando trespasar les fronteres hacia lo universal que nos taya a toos.