1976ko martxoaren 3an poliziak bost langile hil zituen Gasteizen asanblada bat egiten saiatzen ari zirenean. Hiria eraberritzen ari zen eta gertakizuna suzko bataio baten modukoa izan zen. Sarraskira heltzeko, hala ere, aurreko bi hilabetetako grebaren nondik norakoak ezagutu behar dira: aurrekariak, langileen kontzientziazioa edo Batzorde Ordezkatzaileetan oinarritutako eredu asanblearioa. Prozesu hori, askorentzat, denbora gutxian gauzatutako ahalduntze azkarra izan zen. Gasteizko sarraskiak ez du bat egiten Trantsizioaren mitoarekin, eta biolentzia polizialaren zigorgabetasuna erakusteaz gain, alternatiba demokratizatzaileak ere bazeudela erakusten du. Gertatutakoak Arabako hiriburuko bizitza politiko-soziala markatu zuen, eta hiriaren memoria kolektiboan iltzatua geratu da.