Para Manuel Antonio a palabra poética tiña unha aura especial, unha especie de sacralidade única e intransferible. Esta concepción lévao, no ano 1929, a escribirlle a Valentín Paz Andrade por se quere encargarse de defendelo xudicialmente diante da agresión que acaba de sufrir por parte do xornal vigués El Pueblo Gallego. Este publicara no número extraordinario do 25 de xullo un poema de Manuel Antonio, "Os cóbados n-o barandal", incluído no libro De catro a catro (1928) e, ademais de non ter autorizada a reprodución deste, non respectaba a disposición tipográfica nin a ortografía do impreso.