Amaia Lasaren bilduma honek itsasoaren sakonetik gizartearen zaurietaraino hedatzen den ahots poetikoa eskaintzen du. Poema hauek bidaia dira: erbestea, memoria, identitatea, mina eta itxaropena gurutzatzen dituzten paisaia fisiko eta emozionaletan barrena. Irudi indartsuz eta sentipen biziz, irakurleak mundu zatitu baina zauri berberek lotua aurkituko du, non bizitzaren edertasuna eta krudeltasuna elkarren ondoan ageri diren. Hitzek, azken batean, gizatasunaren muina ukitzen dute.