Ahizpa baten haurdunaldiaren eguneroko oharrak idazten ditu beste ahizpa gazteago batek. Eskema horren bitartez aztertzen ditu Yoko Ogawak gorputzaren eta barne bizitzaren arteko mugak: usainak, goragaleak, haurraren irudia, oroitzapenak eta obsesioak elkar nahasten diren unibertso intimo eta kezkagarri batean. Egunerokotasunaren xehetasun txikien atzean, irakurleak itolarri gozo bat sumatuko du, isiltasunaren eta zaintzaren arteko tentsio sotila. Haurdunaldi oharrak eguneroko formal baten eran idatzia dator eta kontakizun hipnotikoa da, Ogawaren prosa garden eta zehatzaren adibide bikaina. Egunerokoaren idazkera hotzak eta deskribapenek barneko une ikaragarriak iradokitzen dituzte, errukia eta harrotasuna, bizitza eta desegitea elkarri josiz. Irakurlea pixkanaka harrapatzen duen kontakizun honek haurdunaldiaren esperientzia unibertsala muturreraino eramaten du, misterio eta zaurgarritasun bihurtzeraino.