Galicia e a Sociedade de Nacións é un libro onde se analiza un dos aspectos menos coñecidos do galeguismo histórico: o intento de vertebrar unha política internacional orientada ao recoñecemento exterior da condición naciona de Galicia, propiciando o seu inserimento na comunidade universal dos pobos. Despois de referirse ás constantes fundamentais que definen o problema nacional na Europa de entreguerras e de sinalar os principios e liñas de orientación básica aplicadas polo galeguismo neste terreo (celtismo, iberismo, etc.), Xulio Ríos detense na participación galega e os problemáticos vínculos coa Sociedade de Nacións. Abórdase, pois, neste libro un feito histórico e político de gran transcendencia, xa que recupera os primeiros antecedentes da participación de Galicia, con voz propia e diferenciada, na escena europea e internacional.