Martinón, pastor nos montes de Ponga, vive una vida de supervivencia nun mediu orográfica, climatolóxica y humanamente hostil, onde sobrevivir ye la consigna y l'endurecimientu'l camín pa llegar a ello. Por contra, onde nun hai palabres y sí un silenciu qu'atrona la vida, a Martín el de Sayambre muévelu namás cumplir la promesa que-y fixo a Pascuala primero de morrer: enterrala en sagrao. El pesu de la nieve ye una novela dura y ensin concesiones, na que'l personaxe central y cásique únicu, Martinón, ye una radiografía sociolóxica y psicolóxica de l'Asturies rural de nun hai tanto, mísere, aisllada, abandonada y brutal.