Juan Fariña cóntanos na súa primeira novela, a través de tres narradores internos, as vicisitudes de Marcos, un exalcólico divorciado, que descobre, nunha etapa crucial da súa vida, todos os detalles dun segredo familiar que atinxe ao seu avó materno Abel e que se remonta ao inicio da nosa desastrosa Guerra Civil(1936-39). Entre analepses e prolepses, Fariña mantén o suspense e ao lector pendente dos feitos até o desenlace inesperado que colle a un de improviso.