L'obratge se compausa d'un ensemble d'articles publicats dins la revista OC a bèl talh d'annadas. Ramon Chatbèrt n'aviá ja prepausat una prumièra culida a las edicions Vent Terral en 1983 jol títol "Questions de lenga". Aquestes "Estudis gramaticals de lenga occitana" pareguts a las edicions de la revista OC, en 1992, porgisson una segonda rejoncha d'aquelas "Questions de lenga", mas tanben, dins una prumièra part, una tièra d'estudis recampats jol títol "L'Ortografia occitana". Chatbèrt tòrna aquí sus la partida Grafia e Fonetica de la Gramatica d'Alibèrt per tal de n'esclairar d'aspèctes essencials en se serviguent, quand ne vira, de trabalhs pus recents. La segonda part tracta de sicuts desparièrs mas totjorn fondamentals per una bona practica de la lenga pr'amor que sovent s'i fai de confusionsá: «áaquesteá» es pas «áaquelá», tempses subrecompausats, emplecs de «áentreá», a propaus de l'advèrbi pronominal «áiá», etc. sens comptar tot un fum de «áBiaisses de direá». Cal pas trastejar a veire aquí un vertadièr tesaur que pòt servir a totes, de segur, mas particularament als qu'aprenon la lenga. Lo biais de Chatbèrt es conegutá: fai de gramatica sens que lo legeire se'n maine pr'amor que lo fai dintrar dins la realitat viva de la lenga amb un molon d'exemples rodejats d'explics lumenoses. E aquò dins de paginas d'una riquesa refofanta ont l'autor fa pròva d'una coneissença extraordinària de la lenga, de l'Edat mejana a l'epòca pus recenta, ambe de citacions d'autors classics coma dels pus modèrnes que legissiá totjorn amb una atencion màger, e de segur ambe los multiples exemples manlevats a la lenga populara. Chatbèrt, dins sa presentacion del prumièr recuèlh de las Questions de lenga, disiá a prepaus d'aquela lenga que i consacrèt sa vida empenadaá: «álo pauc que ne sabiá». Una umilitat que deuriá valer a l'autor un public novèl a l'ora ont, en matèria gramaticala e linguistica, las analisis jargonairas e pretenciosas d'un bòrd, e los conselhs comminatòris de l'autre, an envasit lo païsatge.